روزای خیلی طلایی یادته؟

روز ترس از جدایی یادته؟

موهای شونه نکرده یادته؟

چشمک از پشت یه پرده یادته؟

روز تمرین اشاره یادته؟

شب چیدن ستاره یادته؟

یادته گفتی میترسی یادته؟

عکسمون تو قاب عکسو یادته؟

بوسه بدون مکث و یادته؟

دستامون تو دست هم بود یادته؟

غصه هامون کم کم بود یادته؟

چشم نازت ماله من بود یادته؟

روزگار قهر و آشتی یادته؟

هیچکس جز من نداشتی یادته؟

به نام خدا

من برای تو سخن می گویم، صحبت از فرش فروشی بی فرش ، صحبت از مرگ شقایق در گلدان، صحبت از تولد برگ در آغوش درخت و خلاصه صحبت از آینده ...

من فرش بافی را دیدم که پینه دستی می فروخت و فرش خری که از پینه دست می خرید با محبت کم.

من از پاکی و پاک و زلال آب سخن می گویم. برگی را دیدم که شتابان آمد و آرام بر زمین نشست و پای گلدان که آن را خاک کرد.

من غروب را می بینم خداحافظی نور و سلام کلاغ به سرو روزگار و در پایان خواب را  نمی بینم./

"به امید روزهای خوش و کامیابی در لحظه های زندگی"

این متن از طرف دوستمه که گفت بذارم تو وبلاگ.مرسی عزیزم

عكسه هم خودم از دريا گرفتم

سلام شعر طولانيه و خيلي قشنگه.حتما بخونيدش:

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی 
آره باز منم همون دیوونه ی همیشگی
فدای مهربونیات چه مکنی با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخوای رنگ گلای قالیه
 جای نگاهت بد جوری تو صحن چشمام خالیه
ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه 
از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمه
دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون
فریاد زدم یا تو بیا یا من و پیشت برسون
فدای تو! نمی دونی بی تو چه دردی کشیدم
حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم 
رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی
نمی دونی چه قدر دلم تنگه برای دیدنت
برای مهربونیات نوازشات بوسیدنت
به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته
 یه قلب تنها و کبود هلک یه نگاهته
من می دونم همین روزا عشق من از یادت میره
بعدش خبر میدن بیا که داره دوستت میمیره
روزات بلنده یا کوتاه دوست شدی اونجا با کسی
بیشتر از این من و نذار تو غصه و دلواپسی
یه وقت من و گم نکنی تو دود اون شهر غریب
 یه سرزمین غربته با صد نیرنگ و فریب
فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه
غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه
چادر شب لطیف تو از روت شبا پس نزنی
تنگ بلور آب تو یه وقت ناغافل نشکنی
اگه واست زحمتی نیست بر سر عهد مون بمون
منم تو رو سپردم دست خدای مهربون
راستی دیروز بارون اومد من و خیالت تر شدیم
رفتیم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شدیم
از وقتی رفتی آسمونمون پر کبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بد تره
غصه نخور تا تو بیای حال منم این جوریه
سرفه های مکررم مال هوای دوریه
گلدون شمعدونی مونم عجیب واست دلواپسه
 مثه یه بچه که بار اوله میره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش میگذره ؟
دلت می خواد می اومدم یا تنها رفتی بهتره
از وقتی رفتی تو چشام فقط شده کاسه خون
همش یه چشمم به دره چشم دیگم به آسمون
یادت می آد گریه هامو ریختم کنار پنجره
داد کشیدم تو رو خدا نامه بده یادت نره
یادت میآد خندیدی و گفتی حالا بذار برم
تو رفتی و من تا حالا کنار در منتظرم
امروز دیدم دیگه داری من رو فراموش می کنی
فانوس آرزوهامونو داری خاموش میکنی
گفتم واست نامه بدم نگی عجب چه بی وفاست
با این که من خوب می دونم جواب نامه با خداست
عکسای نازنین تو با چند تا گل کنارمه
یه بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم
داغ دلم تازه میشه اسمت و وقتی می آرم
وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هیچ وقت نگیر
حرف منو به دل نگیر همش مال غریبیه
تو رفتی و من غریب شدم چه دنیای عجیبیه
زودتر بیا بدون تو اینجا واسم جهنمه
دیوار خونمون پر از سایه ی غصه و غمه
تحملی که تو دادی دیگه داره تموم میشه
مگه نگفتی همه جا ماله منی تا همیشه
دلم واست شور می زنه این دل و بی خبر نذار
تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نذار
فکر نکنی از راه دور دارم سفارش میکنم
به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش میکنم
اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا کتاب
که هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
می گم شبا ستاره ها تا می تونن دعات کنن
نورشونو بدرقه پکی خنده هات کنن
یه شب تو پاییز که غمت سر به سر دل می ذاره 
.... همون کسی که بیشتر از همه دوست داره

شايد آن روز كه سهراب نوشت :

تا شقايق هست زندگي بايد كرد ،

خبري از دل پر درد گل ياس نداشت

بايد اينطور نوشت :

هر گلي هم باشد ،

چه شقايق،چه گل پيچك و ياس ،

تا نيايد مهدي ،زندگي دشوار است.

اللهم عجل لوليك الفرج

این خیلی جالبه حتما ببینین

مناجات با امام زمان از زبان یه کودک

http://hoseinieh.com/index.php?option=com_downloads&catid=23&Itemid=58

سلام.خوبین ایشالله؟

طاعات و عباداتتون قبول.واسه منم دعا میکنین دیگه؟منو فراموش نکنیا

مرسی از نظراتتون راجع به عکس ها.و اما نظر  من:

به نظر من عکس اولی میخواد بگه که

 زمانی که  ما تو دو راهی گیر کردیم و نمیدونیم چی کار کنیم

زمانی که داریم با مشکلات زندگی دست و پنجه نرم میکنیم

زمانی که تو مشکلات ُ  اضطراب ها و....  زندگی داریم غرق میشیم

فرستاده ها و بزرگانی هستن که ما رو راهنمایی میکننو راه آسون تر و میانبر رو به ما نشون دادن .کافیه

 ما چشامون رو بیشتر باز کنیم تا متوجه راه درست و راست بشیم   و......... تمام

البته برداشتای متفاوتی میشه کرد

برداشت من از عکس دوم اینه که ما با تاینکه خدای خییییلیییییییی بزرگ و قادری داریم ولی همیشه

چیزای ناچیز و بی ارزش رو ازش میخوایم مثلا چیزای دنیایی که خیلی خیلی نا چیز به شمار میان رو

 ازش میخوایم اما چه خواستهای ما بزرگ باشن  چه کوچک اون که همیه قادرترین و عظیم ترین

 وبخشنده ترینه به ما هر چی بخوایم عطا میکنه.خدایا ممنونم            

چند جمله زیبا

دنيا همه هيچ و اهل دنيا همه هيچ  اي هيچ براي هيچ در هيچ مپيچ

آدمهای نخبه شیطان های نخبه دارند.هیچوقت به خاطر دانش یا علم زیادتان مغرور نشوید زیرا همین غرور دروازه ورود شیطان را به قلب باز می کند.

امین به تو خیانت نمی کند ؛تویی که به خائن امانت سپرده ای    امام رضا (ع)

خردمند به کار خويش تکيه ميکند و نادان به آرزوي خويش . ( حضرت علي (ع) )

يافتن آب به عشق است نه به سعي، اما پس از سعي.(دکتر علی شریعتی)

 دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا سطح بلندترين قله عشقهاي بلند پايين نخواهم آورد.(دکتر علی شریعتی)

با از دست دادن همه چیز ، همه چیز می شوی.(دکتر علی شریعتی)

 دوست داشتن در دریا شنا کردن و عشق در دریا  غرق شدن است .(دکتر علی شریعتی)

گنجینه آدمی حرفهایی ست که برای نگفتن دارد.(دکتر علی شریعتی)

 اگر اولش به فكر آخرش نباشي آخرش به فكر اولش مي افتي

همیشه دشمن توسلاح نیست،سپاه نیست،همیشه بیرونی نیست،آشکار نیست،گاه احساس است گاه اندیشه.(دکتر علی شریعتی)