تبليغاتX
بدون شرح
بدون شرح
*~*~~*~*

سلام

خیلی وقته میخوام بنویسم اما حسش نمیاد.....

چند وقت پیش خیلی پیله شدیم به بابام که بریم مشهد اما هر کاری میکردیم بلیت گیرمون نمیومد....یه بار که بابام میرن دفتر هواپیمایی طرف در میاد میگه یه بلیت برا کربلا داریم نمیرید؟بابام هم به مامانم میگن مامان بنده هم در عین نا باوری همه بول میکنن(چون مامانم سالهاست نمیرن مسافرت ...) خلاصه مامانم پاسپورت نداشتن رفتن گرفتن و همه چیز جور شد و یه هفته پیش رفتن کربلا...انشالله فردا بر میگردن...

شب میلاد حضرت رسول(ص) دوستم زنگ زد دعوتم کرد.... دوستی که یه دوره از زندگیم صمیمی ترین دوستم بود داشت میرفت مکه...از طرف دانشگاه....سال تحویل مدینه بودن .......

فرداش رفتم بدرقه تعدادی از دوستام  داشتن میرفتن کربلا....منم برا همین کاروانه اسم نوشته بودم اما شیش ماه پیش کنسل شد هی اینور اونور شد تاااااا قسمت این بود که من نرم و دوستان لحظه تحویل سال کربلا باشن.....

دیروز هم که کلی از دوستام با هم رفتن مشهد.....لحظه تحویل سال رو به گنبد طلای آقا یا مقلب القلوب میخونن....

دیشب دو تا از دوستام زنگ زد مخوایم بیایم پیشت...اومدن...گفتن ما میخواستیم با فلان هیئت که ۷ فروردین میره بریم مناطق جنگی اما مسئول این هسئته که فردا میخوان برن اینقد زنگ ز که بیاین ما هم دیگه فردا داریم میریم....اینا هم تحویل سال پیش شهدا هستن و سال نو رو با اونا اغاز میکنن.....

حالا من بازمانده؟جامانده؟........نمیدونم سال تحویل کجا هستم .......

اما میدونم روزه اول سال جدید یه جای خیلی خوبیم....

اره اقام امام رضا منت گذاشت و منو دعوت کرده...فقط موندم ن با این روسیاهی چه جوری میخوام برم اونجاااا

من که توی سیاهیا از همه رو سیاه ترم/میون اون کبوترا با چه رویی بپرم

 

راستی نمیدونم لحظه تحویل شال کجایید اما هر جا هستید خیلی دعام کنید....

 

سال پر خیر و برکتی داشته باشید و سرشار از خوبی

سال نوی همتون مبارررک

 

 



| *| نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387 و ساعت 0:47 توسط تنهاترين |
*~*~واگويه~*~*

سلام

دوست دارم بنويسم اما دست و دلم به نوشتن نمي رود.قلم مرا ياري نميكند..گويي حرف هاي دلم در دل جا خوش كرده اند و هيچ گونه راضي نميشوند به روي كاغذ بيايند..نميدانند كه دل هم گنجايش محدودي دارد...نميدانند گاهي سنگيني آنها مرا سخت مي آزارد..

دوست دارم فرياد بزنم تا شايد كمي سبك شوم وشايد كسي صدايم را بشنود و به من كمك كند.. اما صدا و حنجره ام ياري ام نميكند..آنها نيز با دلم دست به يكي كرده اند .

دوست دارم گريه كنم شايد كمي سبك شوم اما نميدانم مني كه با اشاره اي به گريه مي افتادم چرا بغضم نميشكند و مرا راحت نميكند..؟!!شايد هم با گريه و بغض در حال جنگ باشم....

دوست دارم به همه مردم بگويم ميخواهم تنها باشم...به دوستانم بگويم اصلا دوستتان ندارم...از نا رفيقيها خسته ام...كلمه دوست داشتن و دوستي برايم بي معني شده...ديگر چيزي در اين دنيا براي دوست داشتن وجود ندارد...البته رسم زمانه اين است كه آنهايي را كه دوست داريم اذيت كنيم....مثل من كسي را كه نديده عاشقش هستم را مدام(نا خواسته) اذيت ميكنم....خدااااااااااااا يعني واقعا امام زمان ۳۱۳ دوست و يار واقعي ندارد؟

دوست دارم بروم...كجا؟نميدانم(به هر آن كجا كه باشد به جز اين سرا سرايم...)اما توان راه رفتن ندارم...شايد هم انگيزه اي ندارم.....

 

اما نه!دوست دارم بروم...بروم جايي كه ميدانم با رفتن به آنجا خود به خود اشك هايم سرازير ميشود..پاهايم سست ميشود..جايي كه براي درخواست كمك و سبك شدن نيازي به فرياد زدن نيست...جاي كه مطمئن هستي تنها نيستي حتي اگر به تنهايي بروي...جايي كه شاعر ميشوي...نويسنده ميشوي...دست و دلت مشتاق نوشتن ميشوندد...جايي كه شايد ظاهرا كسي را نبيني اما كسي شايد هم كساني آنجا منتظر تو هستند...جايي كه احساس ميكني در اسمان پيش خود خود خود خدايي...جايي كه هر كسي لياقت رفتن به آنجا را ندارد...جايي كه تا دعوت نشوي نميتواني بروي...جايي كه شايد شبيه بهشت باشد

آقا جان ميشه منو دعوت كني؟

 السلام عليك يا علي بن موسي الرضا



| *| نوشته شده در پنجشنبه سوم بهمن 1387 و ساعت 3:4 توسط تنهاترين |
*~*~عجب صبري خدا دارد !~*~*

اگر من جاي او بودم

همان يك لحظه اول

كه اول ظلم را مي ديدم از مخلوق بي وجدان

جهان را با همه زيبايي و زشتي

بروي يكدگر ويرانه ميكردم .


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم

كه در همسايه صدها گرسنه ، چند بزمي گرم عيش و نوش ميديدم

نخستين نعره مستانه را خاموش آن دم

بر لب پيمانه ميكردم


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم

كه ميديدم يكي عريان و لرزان، ديگري پوشيده از صد جامه رنگين

زمين و آسمان را

واژگون ، مستانه ميكردم


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم

نه طاعت مي پذيرفتم

نه گوش از بهر استغفار اين بيدادگر ها تيز كرده

پاره پاره در كف زاهد نمايان

تسبيح صد دانه ميكردم


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم

براي خاطر تنها يكي مجنون صحرا گرد بي سامان

هزاران ليلي نازآفرين را كو به كو

آواره و ديوانه ميكردم


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم

به گرد شمع سوزان دل عشاق سر گردان

سراپاي وجود بي وفا معشوق را

پروانه ميكردم


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم

به عرش كبريايي ، با همه صبر خدايي

تا كه مي ديدم عزيز نابجايي ، ناز بر يك ناروا گرديده خواري ميفروشد

گردش اين چرخ را

وارونه بي صبرانه مي كردم


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم

كه ميديدم مشوش عارف و عامي زبرق فتنه اين علم عالم سوز مردم كُش

بجز انديشه عشق و وفا، معدوم هر فكري

در اين دنياي پر افسانه ميكردم


عجب صبري خدا دارد !


اگر من جاي او بودم ...

همين بهتر كه او خود جاي خود بنشسته و ، تاب تماشاي تمام زشت كاريهاي اين مخلوق را دارد

وگرنه من به جاي او چو بودم

يكنفس كي عادلانه سازشي

با جاهل و فرزانه ميكردم


عجب صبري خدا دارد ! ............. عجب صبري خدا دارد !



| *| نوشته شده در پنجشنبه هجدهم مهر 1387 و ساعت 22:9 توسط تنهاترين |
*~*~خسته ام~*~*

 

خسته ام! از همه خسته ام! از خودم خسته ام كه یاد واره ای شدم از بی كسی. لحظه های تنهایی

و دلتنگی را نمی توانم به كسی بگویم. دل، محرم هر بیگانه نیست و تو خوب می دانی كه خانه

دلم متروك است. احساس می كنم آدمهایی كه دور و برم پرسه می زنن از هوایی كه تنفس

می كنم گذراترن. كسی را نمی یابم كه با غم فراق آشنا باشد. دلم برای دیدارت پر می كشد

و تو چه آرام و بیصدا از برم پر گشودی. چگونه بیابمت .اگر قرار باشد نگاه منتظر من

تا ابد پشت این پنجره سنگی باقی بماند شكایتی ندارم. من به خاطرات خوب گذشته هم قانعم.

فقط تو بگو عشق من پاك و مقدس نبود كه سهم من حسرت شد و انتظار ...

گرم یاد آوری یا نه من از یادت نمی كاهم




| *| نوشته شده در جمعه دوازدهم مهر 1387 و ساعت 4:16 توسط تنهاترين |
*~*~بی تو، مهتاب شبی باز از آن كوچه گذشتم~*~*

بی تو، مهتاب شبی باز از آن كوچه گذشتم
                             همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
                                                     شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،
                                                                            شدم آن عاشق دیوانه كه بودم!

در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید.
                                     باغ صد خاطره خندید
                                                   عطر صد خاطره پیچید

یادم آید كه شبی با هم از آن كوچه گذشتیم
                                     پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم



ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
                                    تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
                                                      من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام
               بخت خندان و زمان رام
                              خوشه ماه فرو ریخته در آب
                                            شاخه ها دست برآورده به مهتاب
                                                                        شب و صحرا و گل و سنگ
                                                                                       همه دل داده به آواز شباهنگ


یادم آید: تو بمن گفتی:
                ازین عشق حذر كن!
                لحظه ای چند بر این آب نظر كن
                            آب، آیینه‌ی عشق گذران است
                            تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است
                                                       باش فردا، كه دلت با دگران است
                                                       تا فراموش كنی، چندی ازین شهر سفر كن!


با تو گفتنم:
              حذر از عشق ؟         ندانم
                               سفر از پیش تو ؟           هرگز نتوانم
                                                  روز اول كه دل من به تمنای تو پَر زد
                                                                    چون كبوتر لب بام تو نشستم
                                                                         تو بمن سنگ زدی، من نه رمیدم ، نه گسستم
                                  

باز گفتم كه: تو صیادی و من آهوی دشتم
              تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم.

              حذر از عشق ندانم
                           سفر از پیش تو هرگز نتوانم ، نتوانم … !


اشكی از شاخه فرو ریخت،
              مرغ شب ناله‌ی تلخی زد و بگریخت!
                                                  اشك در چشم تو لرزید
                                                               ماه بر عشق تو خندید


یادم آید كه دگر از تو جوابی نشنیدم،
                                 پای در دامن اندوه كشیدم
                                                     نگسستم، نرمیدم


رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم
                                 نه گرفتی دگر از عاشق آزده خبر هم
                                                      نه كنی دیگر از آن كوچه گذر هم !
                                                                بی تو، اما به چه حالی من از آن كوچه گذشتم!

 



| *| نوشته شده در یکشنبه هفتم مهر 1387 و ساعت 1:44 توسط تنهاترين |
*~*~شب قدر~*~*

 

 


افسوس که عمري پي اغيار دويديم

از دوست بمانديم و به منزل نرسيديم

سرمايه ز کف رفت و تجارت ننموديم

جز حسرت و اندوه متاعي نخريديم...

مرا چه به تجارت؟ مرا چه به دوست؟ من کجا و بريدن از اغيار

و به دنبال تو دويدن؟

من کجا و تو؟ من همان ام که دينم با ماه رمضان شروع مي شود و با

عيد فطر تمام!!!!

و فقط همان چند روز است که معناي غربت را مي فهمم و بس.

من کجا و تو؟

من همان ام که افسوس همه چيز را مي خورم، جز افسوس عمري که

دور از تو گذرانده ام.

من چه مي دانم لبخند رضايت تو چيست؟

من چه مي فهمم شادي مادر تو چه قيمتي دارد؟!

من کجا و تو؟

گفتند: شب قدر شب نزول قرآن است. «انا انزلناه في ليله القدر»

مي گويم: قرآن ناطق تويي.

ترجمان قرآن تويي.

آيات بينات قرآن در سينه ي توست.

تفسير قرآن به لسان توست.

مي گويند:شب قدر را هرکسي نمي داند چه شبي است؟

مي گويم: مگر قدر تو را هرکسي مي داند؟

مگر کسي به شناخت تو نائل شده است؟

گفتند: شب قدر از هزار ماه بهتر است؟ «ليله القدر خير من الف شهر»

مي گويم: مگر ماهي بهتر از روي ماه تو مي شود؟

تو که هزار هزار ماه برتري!

گفتند: در شب قدر ملائکه و روح نازل مي شوند، به امر پروردگارشان.

« تنزل الملائکه و الروح فيها باذن ربهم من کل امر»

مي گويم: ملائکه خادمان درگاه تواند!

اينان که در شب قدر صعود و نزولشان به نزد توست!

اينان نامه ي تقدير خلايق را امشب به نزد تو مي آورند

تا تو سرنوشت همگان را امضا کني.

اين ها را گفتم تا بگويم:

هرچه کرده ام و هرچه هستم، که خودم مي دانم پست پست ام،

امشب گداي توام و جز تو را گدايي نمي کنم.

مي خواهم بگويم: امشب، شب ظهور قدر و منزلت توست.

مي خواهم بگويم: اف بر روي سياهم، اگر رهايي از زندان غيبت

به اندازه ي گرفتاري ها و مشکلات خودم برايم مهم نباشد!

مي خواهم بگويم: عطشناک دعايت مي کنم!

ديوانه وار ضجه ات مي زنم!!!

واز خداي حسين«ع» به حق حسين«ع» شفاي سينه ي سوخته ي

حسين را به ظهور تو مي طلبم.

اين پيش پا افتاده ترين کاري است که بنده ي آبرو رفته از تو مي تواند

بکند.

اين در مقابل سايه ي پدري تو هيچ است!

بميرم براي چشمان اشک بارت!

بسوزم براي دل سوخته ات!

 التماس دعا



| *| نوشته شده در سه شنبه دوم مهر 1387 و ساعت 18:30 توسط تنهاترين |
*~*~من وشب قدر~*~*

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند                     واندر آن ظلــمت شــــــب آب حیاتم دادنـد

 بی خود از شـعشعه پرتو ذاتم کردند                       بــــاده از جـــام تجـــلــی صـــفــاتم دادنـد

 چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی                آن شـب قــــــــدر که این تازه براتم دادند

 بعد از این روی من و آینه ی وصف جمال                   که در آن جا خبر از جــلوه ی ذاتـــم دادند

 من اگر کام روا گشتم و خوشدل چه عجب                مستحق بودم و این ها به ذکــاتم دادنـد

 هاتف آن روز به من مژده این دولت داد                      که بدان جــور و جــفا صبر و ثبــاتم دادند

 این همه شهد و شکر کز سخنم میریزد                    اجر صبری است کزان شاخه نباتم دادند

 همت حافظ و انفاس سحر خیزان بود                       که ز بنـــد غـــم ایـــام نجــــاتـــــم دادنــد

 

 

یه حسای خوبی تو دلم هست فکر نکنم بتونم با کلمات  بهبتون منتقل بدم اما سعی خودمو میکنم

شب قــــدر

 شبی که خدا همه ی بندهاشو دعوت میکنه و  و بهترین پذیرایی رو ازشون میکنه

.نازمون میکشه .همه امکانات رسیدن به بهشت رو برامون مهیا میکنه .

تمام سعی شو میکنه که ما بریم بهشت که ما بنده ی خوبش باشیم

 شبی که شیطون  رو زندونی کرده تا ما راحت به عبادتمون برسیم.البته بماند که  بعضی از ما ها خودمون شیطون شدیم

اما مهمتر همه شبی که تقدیر یه ساله اینده ما روو مینویسه.شب قدر شبیه که خدا میگه بیا توبه کن من کار ندارم تا دیروز چیکاره بودی و چیکار میکردی بیا من تو رو میبخشم تو فقط بیا..... چه خدای مهربونی داریم ای خدا خیلی دوست دارم

حالا مااااااا ما ۲  تا ذکر میگیم یا یه ناز میخونیم با  اینکه برا خودمونم هست کلی سر خدا منت میذاریم ما که مسلمونیم چرا این شد؟ چرا خدا ما رو اینقد بد بخت کرده؟ چرا هر چی بلاس ماله ماس ؟ ما که نماز میخونیم و کلی از این حرفا.................

                     

                    

دعای جوشن کبیر رو که میخوندم معنی هاشم باش میخوندم   و به صفات خدای گلم فکر میکردم .اونوقت یاد گناهام میافتادم خدا من بد کردم تو چقدر خوبی من ازت دور شدم اما تو مو باز دعوت کردی و پذیرفتی چه حال خوشیه وقتی صدها صفات از صفات خدا رو زمزمه میکنی اونم همه با هم و بعد   سبحانک یا لا اله الا انت الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب

چه وحدت قشنگی. کی اینم همه ادم رو اینجا جمع کرده   . همه تیپ اومدن...  .چقدر بچه کوچیک و حتی چقدر نوزاد . شاید ادم وقتی اینا رو میبینه بیشتر یادش میاد پاک بودن و معصومیت چقدر زیباست و پشیمون میشه که چرا ای پاکی ارزون و به قیمت دنیایی فروخت  اما امشب اومیم اینجا که از خدا بخوایم که ما رو درو باره بپذیره  و کمکمون کنه که پاک بشیم و پاک بمونیم

دعای قران به سر شروع میشه حال دیگه وقته این شده که با زبون خودم از خدا معذرت خواهی کنم و خواسته هامو بخوام.یکی یکی گناهم میاد جلو چشام  و به خاطر هر کدومش از خجالت آب میشم  و میگم خداییا غلط کردم خدا تو که خودت منو دعوت کردی منو ببخش

خدا قول میدم دیگه بنده خوبی باشم اما باید کمکم کنی

خدای گلم .مهربونم غلط کردم شرمنده ام

بک یا الله بک با الله بکه یا الله  ..... که میگم ازش میخوام کمکم کنه  و..............

۱۴ تا معصوم بزرگوار  و قر ان رو واسطه قرار میدم تا خدا بههم نگاه کنه .یعنی میشه که هنوز نگام نکنه .از خدای مهربون من بعیده  .خودش دعوتم کرده اونوقت نگام نکنه حرف میزنما

همه امام ها رو واسطه زدم و صداشون کردم اما به امام زمان خودم  که رسیدم یه حاله دیگه ای شدم    .به قول آقای انجوی ما بابامون غائبه بابا تا کی یتیمی !!!بی بابایی تا کی بکشیم؟!!!خوب بیا دیگه مردیم تو گناه نفس کشیدن بیا ما رو از این دنیای کثیف نجات بده بیا تا ما هم بدونیم با صلح صفا و بدونه گنا ه زندگی کردن چه حالی داره 

  اللهم العجل لولیک الفرج .................

تموم شد  احساس میکنم آروم تر شدم .قبلی که بیام یه چزی تو دلم و رو شو نه هام سنگینی میکرد(به جهنم که زمان روی تنم سنگین است/روح بی حوصله ام در بدنم سنگین است**کلماتم همه کوتاه و صریحند اما/حرف هایی که نباید بزنم سنگین است!**نفسم قفل و دلم قفل و زبانم زخمی است/با سکوتی که برای دهنم سنگین است...)  حالا سبکم اونقد سبک که دلم میخواد پرواز کنم و نرم باز تو لجنزار دنیا که باز سنگین شم اما نمیشه باید رفت............

حالا خدا جونم فک کنم تا حالا دیگه مقدرات ما رو تو سال اینده نوشتی ایشالله همش خوبه و اون چیزایی که من خواستم ازت توشه مثلا سفر امام رضا مشهد جمکران و .............

خدا نمیشه یه خورده تقلبی بدی ببینم من سال دیگه چه اتفاقاتی تو زندگیم میافته

نه ببخشید ایشالله هر چی خیر پیش میاد منم عجب آدمیاما

بخشید سرتونو خوردما .فقط یادتون نره ۲ تا شب قدر دیگه مونده واسه منم دعا کنین.

  التماس دعا   



| *| نوشته شده در سه شنبه دوم مهر 1387 و ساعت 5:1 توسط تنهاترين |
*~*~...........~*~*

سلام خوبسن .خوش نمز و روزه باشین ایشالله

به دلیل مشغولیات فراوان این پست یکم دیر میشه

به زودی در این محل پست ویژه شب هاب قدر به نمایش در می آید(نیگاه جمله بندی )

تو رو خدا شبای قدر واسه منم دعا کنین  .خیییییییلیییی محتاج دعاتونم .ایشاللله از این شبای

 پر برکت بهترین استفاده رو ببریم و خدا بهبمون کمک کنه که اونجور که شایسته است این شبا عبادت

 کنیم.

التماس دعا

 

 



| *| نوشته شده در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387 و ساعت 0:5 توسط تنهاترين |
*~*~* * *قاصدک * * *~*~*

 

قاصدک

قاصدک هان.چه خبر آوردی؟

ازکجا.وزکه خبر آوردی؟


خوش خبر باش.اما

گرد بام و درمن

بی ثمر می گردی

انتظار خبری نیست مرا

نه زیاری.نه زدیار و دیاری--باری

برو آنجا که بود چشمی و گوشی باکس

برو آنجا که تورا منتظرند

قاصدک!

در دل من همه کورند و کرند

دست بردار از این در وطن خویش غریب

قاصدک تجربه های همه تلخ

با دلم میگوید

که دروغی تو.دروغ

که فریبی تو.فریب

قاصدک!هان...آخر

ای وای!!!

راستی آیا رفتی با باد !؟

با توام.آی!!!

کجا رفتی؟

آی!!!

راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟

مانده خاکستر گرمی.جایی؟

در اجاقی_طمع شعله نمیبندم_خردک شوری هست هنوز؟

قاصدک

ابرها همه عالم شب و روز

دردلم میگریند 

قاصدک غم دارم غم آوارگي و دربدري...

غم تنهايي و خونين جگري

قاصدک واي بر من

 همه از خويش مرا ميرانند...

همه ديوانه و ديوانه ترم ميخوانند 

مادر من غمهاست

قاصدک! دريابم روح من عصيان زده و طوفانيست

آسمان نگهم بارانيست

قاصدک غم دارم غم به اندازه ي سنگيني عالم دارم

قاصدک غم دارم غم من صحراهاست افق تيره ي او ناپيداست

قاصدک ديگر از اين پس منم و تنهايي

و به تنهايي خود در هوس عيسايي

و به عيسايي خود منتظر معجزه اي غوغايي

قاصدک زشتم من زشت چون سنگ خارا

قاصدک حال گريزش دارم مي گريزم به جهاني که در آن پستي نيست

پستي و مستي و بد مستي نيست

مي گريزم به جهاني که مرا نا پيداست

شايد آن نيز فقط يک روياست....



| *| نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 و ساعت 23:42 توسط تنهاترين |
*~*~باز آ~*~*

دلتنگم

 

آه ، تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ
اشتیاق تو مرا سوخت کجایی، بازآ

شده نزدیک که هجران تو، مارا بکشد
گرهمان بر سرخونریزی مایی ، بازآ

کرده‌ای عهد که بازآیی و ما را بکشی
وقت آنست که لطفی بنمایی، بازآ

رفتی و باز نمی‌آیی و من بی تو به جان
جان من اینهمه بی رحم چرایی، بازآ

وحشی از جرم همین کز سر آن کو رفتی
گرچه مستوجب صد گونه جفایی، بازآ

وحشی بافقی

 



| *| نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 و ساعت 3:54 توسط تنهاترين |
*~*~عنوان ندارد~*~*

 i miss you

 

دلم گرفته



| *| نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 و ساعت 3:42 توسط تنهاترين |
*~*~تو~*~*

 

تو یک ترانه ای

همان ترانه ای که من تمام روز و لحظه لحظه های شب

نفس نفس زمزمه می کنم تو را...

تو یک کرانه ای

کرانه ای که موج های من به جستجوی تو چنین

پر ازتلاطم اند...

تو یک بهانه ای

بهانه ای برای شعرهای نا سروده ام

بهانه ای برای سردی سکوت من

تو یک نشانه ای

نشانه ای برای غربتم

برای بی نشانی ام

بمان برای من بمان

ترانه ام

کرانه ام

بهانه و نشانه ام

بمان برای من بمان...

 



| *| نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387 و ساعت 22:10 توسط تنهاترين |
*~*~یادته؟~*~*

 

 روزای خیلی طلایی یادته؟

روز ترس از جدایی یادته؟

موهای شونه نکرده یادته؟

چشمک از پشت یه پرده یادته؟

روز تمرین اشاره یادته؟

شب چیدن ستاره یادته؟

یادته گفتی میترسی یادته؟

عکسمون تو قاب عکسو یادته؟

بوسه بدون مکث و یادته؟

دستامون تو دست هم بود یادته؟

غصه هامون کم کم بود یادته؟

چشم نازت ماله من بود یادته؟

روزگار قهر و آشتی یادته؟

هیچکس جز من نداشتی یادته؟



| *| نوشته شده در چهارشنبه بیستم شهریور 1387 و ساعت 13:20 توسط تنهاترين |
*~*~خداحافظی نور~*~*

 

 

 

به نام خدا

 

من برای تو سخن می گویم، صحبت از فرش فروشی بی فرش ، صحبت از مرگ شقایق در گلدان، صحبت از تولد برگ در آغوش درخت و خلاصه صحبت از آینده ...

من فرش بافی را دیدم که پینه دستی می فروخت و فرش خری که از پینه دست می خرید با محبت کم.

من از پاکی و پاک و زلال آب سخن می گویم. برگی را دیدم که شتابان آمد و آرام بر زمین نشست و پای گلدان که آن را خاک کرد.

من غروب را می بینم خداحافظی نور و سلام کلاغ به سرو روزگار و در پایان خواب را  نمی بینم./

 

 

"به امید روزهای خوش و کامیابی در لحظه های زندگی"

این متن از طرف دوستمه که گفت بذارم تو وبلاگ.مرسی عزیزم

عكسه هم خودم از دريا گرفتم



| *| نوشته شده در یکشنبه هفدهم شهریور 1387 و ساعت 14:24 توسط تنهاترين |
*~*~نامه بی جواب~*~*

دوستت دارم

سلام شعر طولانيه و خيلي قشنگه.حتما بخونيدش:

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی 
آره باز منم همون دیوونه ی همیشگی
فدای مهربونیات چه مکنی با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخوای رنگ گلای قالیه
 جای نگاهت بد جوری تو صحن چشمام خالیه
ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه 
از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمه
دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون
فریاد زدم یا تو بیا یا من و پیشت برسون
فدای تو! نمی دونی بی تو چه دردی کشیدم
حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم 
رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی
نمی دونی چه قدر دلم تنگه برای دیدنت
برای مهربونیات نوازشات بوسیدنت
به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته
 یه قلب تنها و کبود هلک یه نگاهته
من می دونم همین روزا عشق من از یادت میره
بعدش خبر میدن بیا که داره دوستت میمیره
روزات بلنده یا کوتاه دوست شدی اونجا با کسی
بیشتر از این من و نذار تو غصه و دلواپسی
یه وقت من و گم نکنی تو دود اون شهر غریب
 یه سرزمین غربته با صد نیرنگ و فریب
فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه
غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه
چادر شب لطیف تو از روت شبا پس نزنی
تنگ بلور آب تو یه وقت ناغافل نشکنی
اگه واست زحمتی نیست بر سر عهد مون بمون
منم تو رو سپردم دست خدای مهربون
راستی دیروز بارون اومد من و خیالت تر شدیم
رفتیم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شدیم
از وقتی رفتی آسمونمون پر کبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بد تره
غصه نخور تا تو بیای حال منم این جوریه
سرفه های مکررم مال هوای دوریه
گلدون شمعدونی مونم عجیب واست دلواپسه
 مثه یه بچه که بار اوله میره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش میگذره ؟
دلت می خواد می اومدم یا تنها رفتی بهتره
از وقتی رفتی تو چشام فقط شده کاسه خون
همش یه چشمم به دره چشم دیگم به آسمون
یادت می آد گریه هامو ریختم کنار پنجره
داد کشیدم تو رو خدا نامه بده یادت نره
یادت میآد خندیدی و گفتی حالا بذار برم
تو رفتی و من تا حالا کنار در منتظرم
امروز دیدم دیگه داری من رو فراموش می کنی
فانوس آرزوهامونو داری خاموش میکنی
گفتم واست نامه بدم نگی عجب چه بی وفاست
با این که من خوب می دونم جواب نامه با خداست
عکسای نازنین تو با چند تا گل کنارمه
یه بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم
داغ دلم تازه میشه اسمت و وقتی می آرم
وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هیچ وقت نگیر
حرف منو به دل نگیر همش مال غریبیه
تو رفتی و من غریب شدم چه دنیای عجیبیه
زودتر بیا بدون تو اینجا واسم جهنمه
دیوار خونمون پر از سایه ی غصه و غمه
تحملی که تو دادی دیگه داره تموم میشه
مگه نگفتی همه جا ماله منی تا همیشه
دلم واست شور می زنه این دل و بی خبر نذار
تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نذار
فکر نکنی از راه دور دارم سفارش میکنم
به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش میکنم
اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا کتاب
که هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
می گم شبا ستاره ها تا می تونن دعات کنن
نورشونو بدرقه پکی خنده هات کنن
یه شب تو پاییز که غمت سر به سر دل می ذاره 
.... همون کسی که بیشتر از همه دوست داره



| *| نوشته شده در شنبه شانزدهم شهریور 1387 و ساعت 23:20 توسط تنهاترين |
*~*~جمعه .....~*~*

 

 

 

شايد آن روز كه سهراب نوشت :

 

تا شقايق هست زندگي بايد كرد ،

 

خبري از دل پر درد گل ياس نداشت

 

بايد اينطور نوشت :

 

هر گلي هم باشد ،

 

چه شقايق،چه گل پيچك و ياس ،

 

تا نيايد مهدي ،زندگي دشوار است.

 

اللهم عجل لوليك الفرج

 

 

 

 

این خیلی جالبه حتما ببینین

 

مناجات با امام زمان از زبان یه کودک

 

http://hoseinieh.com/index.php?option=com_downloads&catid=23&Itemid=58

 



| *| نوشته شده در جمعه پانزدهم شهریور 1387 و ساعت 23:38 توسط تنهاترين |
*~*~چند جمله زیبا~*~*

سلام.خوبین ایشالله؟

 

طاعات و عباداتتون قبول.واسه منم دعا میکنین دیگه؟منو فراموش نکنیا

 

مرسی از نظراتتون راجع به عکس ها.و اما نظر  من:

 

به نظر من عکس اولی میخواد بگه که

 

 زمانی که  ما تو دو راهی گیر کردیم و نمیدونیم چی کار کنیم

 

زمانی که داریم با مشکلات زندگی دست و پنجه نرم میکنیم

 

زمانی که تو مشکلات ُ  اضطراب ها و....  زندگی داریم غرق میشیم

 

فرستاده ها و بزرگانی هستن که ما رو راهنمایی میکننو راه آسون تر و میانبر رو به ما نشون دادن .کافیه

 

 ما چشامون رو بیشتر باز کنیم تا متوجه راه درست و راست بشیم   و......... تمام

 

البته برداشتای متفاوتی میشه کرد

 

برداشت من از عکس دوم اینه که ما با تاینکه خدای خییییلیییییییی بزرگ و قادری داریم ولی همیشه

 

چیزای ناچیز و بی ارزش رو ازش میخوایم مثلا چیزای دنیایی که خیلی خیلی نا چیز به شمار میان رو

 

 ازش میخوایم اما چه خواستهای ما بزرگ باشن  چه کوچک اون که همیه قادرترین و عظیم ترین

 

 وبخشنده ترینه به ما هر چی بخوایم عطا میکنه.خدایا ممنونم            

                 

چند جمله زیبا

  

دنيا همه هيچ و اهل دنيا همه هيچ  اي هيچ براي هيچ در هيچ مپيچ

 

آدمهای نخبه شیطان های نخبه دارند.هیچوقت به خاطر دانش یا علم زیادتان مغرور نشوید زیرا همین غرور دروازه ورود شیطان را به قلب باز می کند.

 

امین به تو خیانت نمی کند ؛تویی که به خائن امانت سپرده ای    امام رضا (ع)

 

خردمند به کار خويش تکيه ميکند و نادان به آرزوي خويش . ( حضرت علي (ع) )

 

يافتن آب به عشق است نه به سعي، اما پس از سعي.(دکتر علی شریعتی)

 

 دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا سطح بلندترين قله عشقهاي بلند پايين نخواهم آورد.(دکتر علی شریعتی)

 

با از دست دادن همه چیز ، همه چیز می شوی.(دکتر علی شریعتی)

 

 دوست داشتن در دریا شنا کردن و عشق در دریا  غرق شدن است .(دکتر علی شریعتی)

 

گنجینه آدمی حرفهایی ست که برای نگفتن دارد.(دکتر علی شریعتی)

 

 اگر اولش به فكر آخرش نباشي آخرش به فكر اولش مي افتي

 

همیشه دشمن توسلاح نیست،سپاه نیست،همیشه بیرونی نیست،آشکار نیست،گاه احساس است گاه اندیشه.(دکتر علی شریعتی)
 
 
 
 

  



| *| نوشته شده در جمعه پانزدهم شهریور 1387 و ساعت 23:10 توسط تنهاترين |
*~*~يه پست جديد~*~*

سلام .این مطالب رو از وبلاگ بازمانده تنها(http://seyyedanjavi.persianblog.ir/) برداشتم.آخه خودم که دیدم

خیییییییییییییییییییلییییییییییییی خوشم امد دلم نیومد شما از دیدنشون بی بهره بمونین.

واقعا جای تآمل داره :

 

آی گمگشتگان : ان الحسین مصباح الهدی

 

:! و باز هم دست رحمت الهی و ما کودکان آبنبات طلب

 

 

خوشحال میشم نظراتتون رو راجع به عکس ها بدونم.

 



| *| نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387 و ساعت 12:46 توسط تنهاترين |
*~*~اين روزا .....~*~*


این روزا عادت همه رفتن ودل شکستنه

درد تموم عاشقا پای کسی نشستنه
این روزا مشق بچه ها یه صفحه آشفتگیه
گردای رو اینه ها فقط غم زندگیه
این روزا درد عاشقا فقط غم ندیدنه
مشکل بی ستاره ها یه کم ستاره چیدنه
این روزا کار گلدونا از شبنمی تر شدنه
آرزوی شقایقا یه شب کبوتر شدنه
این روا آسمونمون پر از شکسته بالیه
جای نگاه عاشقت باز توی خونه خالیه
این روزا کار آدما دلهای پاک رو بردنه
بعدش اونو گرفتن و به دیگری سپردنه
این روزا کار آدما تو انتظار گذاشتنه
ساده ترین بهانشون از هم خبر نداشتنه
این روزا سهم عاشقا غصه و بی وفاییه
جرم تمومشون فقط لذت آشناییه
این روزا توی هر قفس یکی دو تا قناریه
شبها غم قناریها تو خواب خونه جاریه
این روزا چشمای همه غرق نیاز شبنمه
رو گونه هر عاشقی چند قطره بارون غمه
این روزا ورد بچه ها بازی چرخ و فلکه
قلبای مثل دریامون پر از خراش و ترکه
این روزا عادت گلها مرگ و بهونه کردنه
کار چشمای آدما دل رو دیونه کردنه
این روزا کار رویامون از پونه خونه ساختنه
نشونه پروانگی زندگی ها رو باختنه
این روزا تنها چارمون شاید پرنده مردنه
رو بام پک آسمون ستاره رو شمردنه
این روزا آدما دیگه تو قلب هم جا ندارن
مردم دیگه تو دلهاشون یه قطره دریا ندارن
این روزا فرش کوچه ها تو حسرت یه عابره
هر جا یکی منتظر ورود یه مسافره
این روزا هیچ مسافری بر نمی گرده به خونه
چشای خسته تا ابد به در بسته می مونه
این روزا قصه ها همش قصه دل سوزوندنه
خلاصه حرف همه پر زدن و نموندنه
این روزا درد آدما فقط غم بی کسیه
زندگیشون حاصلی از حسرت و دلواپسیه
این روزا خوشبختی ما پشت مه نبودنه
کار تموم شاعرا فقط غزل سرودنه
این روزا درد آدما داشتن چتر تو بارونه
چشمای خیس و ابریشون همپای رود کارونه
این روزا دوستا هم دیگه با هم صداقت ندارن
یه وقتا توی زندگی همدیگر و جا می ذارن

جنس دلای آدما این روزا سخت و سنگیه
فقط توی نقاشیا دنیا قشنگ و رنگیه
این روزا جرم عاشقی شهر دل و فروختنه
چاره فقط نشستن و به پای چشمی سوختنه
اسم گلا رو این روزا دیگه کسی نمی دونه
اما تو تا دلت بخواد اینجا غریب فراوونه
این روزا فرصت دلا برای عاشقی کمه
زخمای بی ستاره ها تشنه یاس مرهمه
این روزا اشک مون فقط چاره ی بی قراریه
تنها پناه آدما عکسای یادگاریه
این روزا فصل غربت عشق و یبدهای مجنونه
بغضای کال باغچه منتظر یه بارونه
این روزا دوستای خوبم همدیگر رو گم میکنن
دلای پک و ساده رو فدای مردم میکنن
این روزا آدما کمن پشت نقاب پنجره
کمتر میبینی کسی رو که تا ابد منتظره
مردم ما به همدیگه فقط زود عادت می کنن
حقا که بی وفایی رو خوب هم رعایت میکنن

درسته که اینجا همه پاییزا رو دوست ندارن
پاییز که از راه میرسه پا روی برگاش می ذارن
اما شاید تو زندگی یه بغض خیس و کال دارن
چند تا غم و یه غصه و آرزوی محال دارن
این روزا باید هممون برای هم سایه باشیم
شبا یه کم دلواپس کودک همسایه باشیم
اون وقت دوباره آدما دستاشون رو پل میکنن
دردای ارغوانی رو با هم تحمل می کنن
اگه به هم کمک کنیم زندگی دیدنی میشه
بر سر پیمان می مونن دوستای خوب تا همیشه
اما نه فکر که میکنم این کار یه کار ساده نیست
انگار برای گل شدن هنوز هوا آماده نیست

 



| *| نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 و ساعت 22:8 توسط تنهاترين |
*~*~ما گم شديم؟!!!!~*~*

سلام دوستاي گلم.

نماز روزه هاتون قبول.واسه منم دعا كنين

به نظر من ما  دچار يه جور سر در گمي هستيم وخودمون رو گم كرديم .البته توهين به كسي نشه شايد من اينجوريم  اما آدماي زيادي رو ديدم كه تو همه كاراشون دو دلن. 

ما گم شديم چون: گاهي به كسايي كه خيلي محبت به ما كردن بي احترامي ميكنيم؟دوستاي خوبمون رو مي رنجونيم؟

ما گم شديم چون:خدامون شده پول و مقام و... .نمیدونیم واقعا کی یا چی رو به اندازه ی پرستش دوست داریم  و داریم می پرستیم.آره ما خدامون هم گم کردیم

خدایی ما چند تامون درست و حسابی هدفمون رو از زندگی کردن می دونیم؟

تازه هدف هم که داشته باشیم هزار تا چیزای جزیی اطرافمون گرفته که هدفمون فراموش می شه. من که آدم های کمی رو می شناسم که هدف رو می شناسن و به سرعت به طرف هدفشون میرن.

ما گم شدیم چون:واسه کارامون هدف نداریم.

ما گم شديم چون:

.

.

.

.

دلم ميخواد نظراي شما هم بدونم.

البته نا گفته نماند خيليا هستن كه نه تنها خودشون گم نكردن بلكه به ديگران هم واسه پيدا كردنشون كمك ميكنن.و مايه ي افتخار همه هستن.منم بهشون افتخار ميكنم.شايد دلگيري من از بعضي قصه هاي زندگي باعث شده خودمو گم كنم آخه منم اينجوري نبودم

 



| *| نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 و ساعت 21:40 توسط تنهاترين |
*~*~ماه رمضان مبارك~*~*

مژده که شد ماه مبارک پديد

               به عاصيان وعده ي رحمت رسيد

                                      کاش در این رمضان لایق دیدار شويم               

                                                               سحری با نظر لطف تو بیدار شويم

 

خدایش با او صحبت کرد ....

خدا از من پرسید: « دوست داری با من مصاحبه کنی؟»
پاسخ دادم: « اگر شما وقت داشته باشید»
خدا لبخندی زد و پاسخ داد:
« زمان من ابدیت است... چه سؤالاتی در ذهن داری که دوست داری از من بپرسی؟»
من سؤال کردم: « چه چیزی درآدمها شما را بیشتر متعجب می کند؟»
خدا جواب داد....
« اینکه از دوران کودکی خود خسته می شوند و عجله دارند که زودتر بزرگ شوند...و دوباره آرزوی این را دارند که روزی بچه شوند»
«اینکه سلامتی خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست می دهند و سپس پول خود را خرج می کنند تا سلامتی از دست رفته را دوباره باز یابند»
«اینکه با نگرانی به اینده فکر می کنند و حال خود را فراموش می کنند به گونه ای که نه در حال و نه در اینده زندگی می کنند»
«اینکه به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد و به گونه ای می میرند که گویی هرگز نزیسته اند»
دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتی به سکوت گذشت....
سپس من سؤال کردم:
«به عنوان پرودگار، دوست داری که بندگانت چه درسهایی در زندگی بیاموزند؟»
خدا پاسخ داد:
« اینکه یاد بگیرند نمی توانند کسی را وادار کنند تا بدانها عشق بورزد. تنها کاری که می توانند انجام دهند این است که اجازه دهند خود مورد عشق ورزیدن واقع شوند»
« اینکه یاد بگیرند که خوب نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند»
«اینکه بخشش را با تمرین بخشیدن یاد بگیرند»
« اینکه رنجش خاطر عزیزانشان تنها چند لحظه زمان می برد ولی ممکن است سالیان سال زمان لازم باشد تا این زخمها التیام یابند»
« یاد بگیرند که فرد غنی کسی نیست که بیشترین ها را دارد بلکه کسی است که نیازمند کمترین ها است»
« اینکه یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمی دانند که چگونه احساساتشان را بیان کنند یا نشان دهند»
« اینکه یاد بگیرند دو نفر می توانند به یک چیز نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند»
« اینکه یاد بگیرند کافی نیست همدیگر را ببخشند بلکه باید خود را نیز ببخشند»
باافتادگی خطاب به خدا گفتم:
« از وقتی که به من دادید سپاسگذارم»
و افزودم: « چیز دیگری هم هست که دوست داشته باشید آنها بدانند؟»
خدا لبخندی زد و گفت...
«فقط اینکه بدانند من اینجا هستم»
« همیشه»

 



 

 

 



| *| نوشته شده در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 و ساعت 1:49 توسط تنهاترين |
*~*~به من بگو~*~*

 

 

مدت زیادی از تولد برادر سکی کوچولو نگذشته بود . سکی مدام اصرار می کرد به پدر و مادرش که با نوزاد جدید تنهایش بگذارند
پدر و مادر می ترسیدند سکی هم مثل بیشتر بچه های چهار پنج ساله به برادرش حسودی کند و بخواهد به او آسیبی برساند . این بود که جوابشان همیشه نه بود . اما در رفتار سکی هیچ نشانی از حسادت دیده نمی شد ، با نوزاد مهربان بود و اصرارش هم برای تنها ماندن با او روز به روز بیشتر می شد ،‌ بالاخره پدر و مادرش تصمیم گرفتند موافقت کنند .
سکی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . امالای در باز مانده بود و پدر و مادر کنجکاوش می توانستند مخفیانه نگاه کنند و بشنوند . آنها سکی کوچولو را دیدند که آهسته به طرف برادر کوچکترش رفت. صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت : نی نی کوچولو ، به من بگو خدا چه جوریه ؟ من داره یادم میره !

آن میلمن



| *| نوشته شده در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 و ساعت 1:28 توسط تنهاترين |
*~*~بی پاسخ ~*~*

 

 درتاریکی بی آغاز و پایان
دری در روشنی انتظارم رویید
خودم رادر پس در تنها نهادم
و به درون نهادم
 اتاقی بی روزن تهی نگاهم را پر کرد
 سایه ای در من فرود آمد
 و همه شباهتم را در ناشناسی خود گم کرد
پس من کجا بودم ؟
شاید زندگی ام در جای گمشده ای نوسان داشت
 و من انعکاسی بودم
 که بی خودانه همه خلوت ها را به هم می زد
 و در پایان همه رویاها درسایه بهتی فرو می رفت
من در پس در تنها مانده بودم
 همیشه خودم را در پس یک در تنها دیده ام
 گویی وجودم در پای این در جا مانده بود
در گنگی آن ریشه داشت
ایا زندگی ام صدایی بی پاسخ نبود ؟
 در اتاق بی روزن انعکاسی سرگردان بود
و من درتاریکی خوابم برده بود
 در ته خوابم خودم را پیدا کردم
 و این هوشیاری خلوت خوابم را آلود
ایا این هوشیاری خطای تازه من بود ؟
در تاریکی بی آغاز و پایان
 فکری در پس در تنها مانده بود
پس من کجا بودم ؟
 حس کردم جایی به بیداری می رسم
همه وجودم رادر روشنی این بیداری تماشا کردم
 ایامن سایهگمشده خطایی نبودم ؟
دراتاق بی روزن
 انعکاسی نوسان داشت
پس من کجا بودم ؟
 درتاریکی بی آغاز و پایان
بهتی در پس در تنها مانده بود



| *| نوشته شده در یکشنبه دهم شهریور 1387 و ساعت 1:24 توسط تنهاترين |
*~*~بي عنوان....~*~*

مثه یه قناری تو قفسم

واسه پرواز میگیره نفسم

داد کمک میزنم

یکی نیست بگیره دستم

راهی نیست تو نا امیدی نشستم

میخونم واسه ازادی که یه روز برم

 باغ خدا اونجا رها کنم دلم

 تو کجایی؟

چرا بی صدایی؟!!

کاش می شد با تو بودن را نوشت ...

 تا که زیبا را کشید بر هرچه زشت...

 کاش می شد روی این رنگین کمان ...

  می نوشتم تا ابد با من بمان...

 شعر بالايي از دوست عزيزم مرجان جونه

ممنون ميشم نظراتونو بدونم



| *| نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور 1387 و ساعت 15:46 توسط تنهاترين |
*~*~ارزاني يا گراني؟؟!!~*~*

 
 
 
چه کسی می گوید که گرانی اینجاست ؟؟؟

دوره ی ارزانیست ... چه شرافت ارزان .... تنه عریان ارزان ...

و دروغ از همه چیز ارزانتر ....

آبرو قیمت یک تکه نان ... و چه تخفیف خوردست قیمت هر انسان ...!


| *| نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور 1387 و ساعت 15:22 توسط تنهاترين |
*~*~شريعتي!!~*~*

غريبه

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟

ولی بسیار مشتاقم 

که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی

دم گرم خوشش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند در من

سکوت مرگبارم را

 

 



| *| نوشته شده در یکشنبه سوم شهریور 1387 و ساعت 2:3 توسط تنهاترين |